Ποιοί κερδίζουν από την συμφωνία ΕΕ Mercosur

Η συμφωνία ΕΕ–Mercosur (Ευρωπαϊκή Ένωση με Βραζιλία, Αργεντινή, Ουρουγουάη, Παραγουάη) αφορά την μείωση δασμών στα εμπορεύματα που αγοράζονται και πωλούνται μεταξύ ΕΕ και των παραπάνω χωρών.

Σε γενικές γραμμές, οι μεγάλοι κερδισμένοι είναι οι εξής:

 🏆 Ποιοι κερδίζουν περισσότερο

### 1. **Μεγάλες εξαγωγικές επιχειρήσεις της ΕΕ**

Ιδιαίτερα:

* **Αυτοκινητοβιομηχανία** (Γερμανία, Γαλλία)

* **Μηχανήματα & βιομηχανικός εξοπλισμός**

* **Φαρμακευτικά & χημικά προϊόντα**

👉 Οι δασμοί στη Mercosur είναι σήμερα υψηλοί· με τη συμφωνία μειώνονται ή καταργούνται.

---

### 2. **Αγροτοβιομηχανία της Mercosur**

Κυρίως:

* **Βοδινό κρέας**

* **Πουλερικά**

* **Ζάχαρη**

* **Σόγια & ζωοτροφές**

👉 Οι χώρες Mercosur έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής και αποκτούν ευκολότερη πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά.

---

### 3. **Πολυεθνικές εταιρείες**

* Μεγάλες εταιρείες τροφίμων, logistics και εμπορίου

* Εταιρείες που δραστηριοποιούνται και στις δύο πλευρές

👉 Κερδίζουν από:

* Μεγαλύτερες αγορές

* Λιγότερους κανονισμούς

* Σταθερότερο εμπορικό πλαίσιο

---

### 4. **Καταναλωτές (θεωρητικά)**

* Χαμηλότερες τιμές σε ορισμένα προϊόντα (π.χ. κρέας, πρώτες ύλες)

⚠️ Το όφελος αυτό **δεν είναι πάντα εγγυημένο** και συχνά απορροφάται από μεσάζοντες.

---

## ❌ Ποιοι ΔΕΝ κερδίζουν (ή χάνουν)

* **Μικρομεσαίοι αγρότες της ΕΕ** (ιδίως κτηνοτρόφοι)

* **Περιβάλλον** (αποψίλωση Αμαζονίου, εντατική γεωργία)

* **Τοπικές αγροτικές οικονομίες**

* Εργαζόμενοι σε τομείς με έντονο ανταγωνισμό χαμηλού κόστους

---

### 📌 Συμπέρασμα

Η συμφωνία **ωφελεί κυρίως μεγάλες εξαγωγικές επιχειρήσεις και αγροτοβιομηχανίες**, ενώ τα οφέλη **δεν κατανέμονται ισότιμα**. 

Για αυτό και υπάρχει έντονη αντίδραση από αγρότες, περιβαλλοντικές οργανώσεις και ορισμένα κράτη-μέλη.

Η Ελληνική Οικονομία Σήμερα

Η Μεταμόρφωση της μέλισσας- National Geographic

ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΟΙ ΧΕΙΡΙΣΜΟΙ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

 

Μελίσσια που πρόκειται να εκμεταλλευτούν το «δεύτερο βάρεμα» του πεύκου (μέσα Σεπτεμβρίου συνήθως και ανάλογα πάντα από τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν) μεταφέρονται από τις περιοχές που βρίσκονταν, στο πεύκο. 

Συνήθως από ανθοφορίες όπως πολυκόμπι ή σουσούρα, οι οποίες και ακολουθούν μετά το τρύγο του πεύκου. 

Όποια και αν είναι η προέλευση του τελευταίου τρύγου, στη συνέχεια θα πρέπει να ακολουθήσει η παραμονή των μελισσιών σε περιοχές με ανθοφορίες ικανές να δυναμώσουν το πληθυσμό. 

Για τα πλαίσια που τρυγούνται σταδιακά καθ' όλη την περίοδο και δεν χρησιμοποιούνται ξανά ή άμεσα από το μελίσσι θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για την πρόληψη κατά του κηρόσκωρου.

ΠΗΓΗ http:// οmse.gr

ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΟΙ ΧΕΙΡΙΣΜΟΙ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

 

Από τον προηγούμενο ήδη μήνα, θα πρέπει ο μελισσοκόμος να έχει φροντίσει ώστε τα μελίσσια να εκμεταλλευτούν τις ανθοφορίες του φθινοπώρου, να εκτρέψουν γόνο προκειμένου να ανανεωθεί ο πληθυσμός του μελισσιού.

Οι νέες «φθινοπωρινές» μέλισσες έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και είναι αυτές που θα φροντίσουν για την επιβίωση του μελισσιού κατά τη διάρκεια του χειμώνα καθώς και για την είσοδο στην παραγωγική περίοδο μόλις η περιοχή, η εποχή και οι θερμοκρασίες το επιτρέψουν.

Τα μελίσσια αν δεν έχουν ήδη μεταφερθεί μεταφέρονται στον τόπο διαχείμασης.

Τοποθετούνται σε μέρος τέτοιο ώστε να εκμεταλλεύονται την ηλιοφάνεια του χειμώνα κατά το μέγιστο δυνατό και να προστατεύονται από τους τοπικούς ανέμους και τα ακραία καιρικά φαινόμενα.

Ανάλογα πάντα με την περιοχή και τις καιρικές συνθήκες, την περίοδο αυτή το μελίσσι «ξεγονεύει» και είναι η κατάλληλη εποχή για θεραπεία ενάντια στη βαρρόα.

Εκτός από τη θεραπεία γίνεται την εποχή αυτή και προσεκτική επιθεώρηση γενικά της κατάστασης κάθε κυψέλης για να διαπιστωθεί η δυναμικότητα της κυψέλης και η δυνατότητα ασφαλούς «ξεχειμωνιάσματος».

Με τη πτώση της θερμοκρασίας, περιορίζουμε την είσοδο της κυψέλης με «πορτάκια» για να αποφύγουμε την εισβολή εχθρών (π.χ. ποντίκια) και ψυχρού αέρα.

 Όταν η θερμοκρασία πέσει σημαντικά οι μέλισσες ησυχάζουν και σχηματίζουν «μελισσόσφαιρα» για να μπορέσουν να διατηρήσουν εσωτερικά τη θερμοκρασία που απαιτείται.

 Στη φάση αυτή είναι σημαντικό, με τη σωστή διάταξη των πλαισίων, κοντά στη μελισσόσφαιρα, να υπάρχει διαθέσιμη τροφή.

Η απειλή του χειμώνα στην ουσία είναι η λιμοκτονία και όχι το ψύχος.

πηγή www.omse.gr

ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΟΙ ΧΕΙΡΙΣΜΟΙ ΟΚΤΩΒΡΗ

 

Ανάλογα με την περιοχή και τις καιρικές συνθήκες, πολλά μελισσοκομεία μεταφέρθηκαν από ανθοφορίες όπως πολυκόμπι ή σουσούρα (ερείκη φθινοπωρινή) που ενισχύουν σημαντικά την ανάπτυξη του γόνου, και το δυνάμωμα του μελισσιού, στο πεύκο, για την εκμετάλλευση των μελιτοεκκρίσεων. Στη συνέχεια την εποχή αυτή γίνεται και ο τελευταίος τρύγος μελιού πεύκου.
Κατά την παραμονή στα πευκοδάση, αν δεν υπάρχει ανθοφορία να δώσει γύρη, και σε συνδυασμό με την έντονη συλλογή μελιτώματος, περιορίζεται σημαντικά ο γόνος και ο πληθυσμός μειώνεται. Ανθοφορίες από αρκουδόβατο και κισσό που συναντώνται σε πευκοδάση μπορούν να στηρίξουν την εκτροφή του γόνου σε μελίσσια που βρίσκονται εκεί. 

Μετά τον τρύγο του πεύκου απαιτείται δυνάμωμα του μελισσιού, ανανέωση του πληθυσμού, για να μπορέσει να «ξεχειμωνιάσει». Μελίσσια που εκμεταλλεύονται μετά το πεύκο, ανθοφορίες όπως πολυκόμπι, κουμαριά, σουσούρα, επεκτείνουν σημαντικά το γόνο και δυναμώνουν.
Στη συνέχεια τα μελισσοσμήνη μεταφέρονται σε περιοχές πιο θερμές, κατάλληλες για να ¨ξεχειμωνιάσουν¨ και για να εκμεταλλευτούν τις πρώιμες ανθοφορίες της άνοιξης, όταν θα αρχίσουν πάλι να δραστηριοποιούνται. Στο ξεκίνημα της άνοιξης σημαντικό ρόλο θα παίξουν η ανανέωση του πληθυσμού, που θα γίνει το φθινόπωρο, οι συνθήκες διαχείμασης και η απαλλαγή από αρρώστιες, για τα οποία ο μελισσοκόμος πρέπει να μεριμνήσει.

Πηγή ΟΜΣΕ

Γιορτή μελιού

 

ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΟΙ ΧΕΙΡΙΣΜΟΙ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

 

Στις πεδινές περιοχές κυριαρχεί το βαμβάκι, σημαντική «βοσκή» τόσο για παραγωγή όσο και για το «δυνάμωμα» του μελισσιού, ενώ τέλη Ιουλίου με αρχές Αυγούστου «δίνει» το πεύκο.

Μελίσσια που μεταφέρονται στο πεύκο πρέπει να είναι δυνατά, με γόνο και πληθυσμό. Τον τρύγο του πεύκου ακολουθεί μεταφορά συνήθως σε σουσούρα (φθινοπωρινή ερείκη), ή άλλες ανθοφορίες της περιοχής για συλλογή νέκταρος και γύρης.

Τα μελίσσια παραμένουν για «δυνάμωμα» και μεταφέρονται ξανά στο πεύκο ή για να ξεχειμωνιάσουν.

ΠΗΓΗ http:// οmse.gr

ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΟΙ ΧΕΙΡΙΣΜΟΙ ΙΟΥΛΙΟΥ

 Ανάλογα με την περιοχή, τα θυμάρια και το έλατο είναι βασικές πηγές.

Η παραμονή στον έλατο απαιτεί στη συνέχεια μετά το τρύγο, μεταφορά σε περιοχή με αφθονία σε νέκταρ και γύρη για να «ανανεωθούν» τα μελίσσια.

Μεταφορά σε καστανιά όψιμη, όπου υπάρχει αφθονία σε γύρη και νέκταρ, μετά τον έλατο, βοηθά το μελίσσι και είναι μια καλή προετοιμασία εάν πρόκειται να ακολουθήσει μεταφορά στη συνέχεια στο πεύκο. Αρκεί οι καιρικές συνθήκες να είναι ευνοϊκές, να έχει προηγηθεί βροχή, να υπάρχει υγρασία, γιατί έχει παρατηρηθεί ότι σε περίπτωση ξηρασίας η γύρη της καστανιάς μπορεί να είναι τοξική για τη μέλισσα.

 Άλλες ¨μελισσοβοσκές¨ που είναι σε εξέλιξη την περίοδο αυτή είναι, ανάλογα με την περιοχή, η φλαμουριά, η βελανιδιά, το λιγούστρο, η λυγαριά, το καλαμπόκι.

Γενικά, τα μελίσσια μεταφέρονται σε όψιμες ανθοφορίες, σε πιο ορεινές περιοχές ή παραμένουν σε πεδινές περιοχές όπου κυριαρχεί το βαμβάκι.

ΠΗΓΗ http:// οmse.gr

ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΟΙ ΧΕΙΡΙΣΜΟΙ ΜΑΡΤΙΟΥ

 

Ο Φεβρουάριος υπήρξε θερμός γενικά και σε ορισμένες περιοχές ήταν περισσότερο σαν Μάρτιος.

Σε κανονικές συνθήκες γίνονται τα εξής:

Πηγή ΟΜΣΕ

Οι ανθοφορίες πληθαίνουν. Ο γόνος αυξάνει διαρκώς και οι απαιτήσεις των μελισσοσμηνών για τροφή επίσης. 

Η αύξηση της θερμοκρασίας και η υπάρχουσα υγρασία την περίοδο αυτή ευνοούν τα μελίσσια στη συλλογή γύρης και νέκταρος και στην ανάπτυξη του επομένως. 

Συχνός  πρέπει να είναι ο έλεγχος από το μελισσοκόμο.

 Η γέννα της βασίλισσας, η ποσότητα και η διάθεση της τροφής στο μελίσσι, η δυνατότητα εκμετάλλευσης των ανθοφοριών της εποχής (αμυγδαλιά, ρείκι ανοιξιάτικο, αγριοκορομηλιά, βερικοκιά κ.α.) είναι η μέριμνα του μελισσοκόμου. 

Αναζήτηση επομένως μελισσοβοσκών και απαραίτητες μετακινήσεις δρομολογούνται.

Με λίγα λόγια η άνοιξη είναι εδώ και τρέχουμε να προλάβουμε!

ΧΕΙΡΙΣΜΟΙ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Ακριβώς όπως και τον Ιανουάριο ανάλογα με την περιοχή και τη «διάθεση» του καιρού υπάρχουν διαφοροποιήσεις. Φέτος ο Φεβρουάριος είναι σαν Μάρτιος ή και χειρότερα  κατά τόπους.

Προσαρμοζόμαστε επομένως σε αυτά που μας προκύπτουν κι όχι στο τι γινόνταν ως τώρα. 

Η φύση επαναστατεί και πρωτοτυπεί οπότε απλά παρακολουθούμε και μάλιστα στενά.

Σε πιο βόρειες περιοχές οι θερμοκρασίες παραμένουν χαμηλές για μεγαλύτερο διάστημα και οι μέλισσες διατηρούν τη μελισσόσφαιρα.

Κάποιες ζεστές μέρες οι μέλισσες χαλαρώνουν τη μελισσόσφαιρα και μπορούν να απομακρυνθούν για να αποβάλλουν τα περιττώματά τους.

Τις ζεστές και ηλιόλουστες αυτές ημέρες (με θερμοκρασία μεγαλύτερη από 15°C) μπορεί να εκμεταλλευτεί ο μελισσοκόμος για να επιθεωρήσει το μελίσσι.

Σε νοτιότερες περιοχές η άνοδος της θερμοκρασίας παρατηρείται νωρίτερα.

Αν ο καιρός είναι ευνοϊκός και παρουσιαστούν οι πρώτες ανθοφορίες οι μέλισσες αρχίζουν τις πτήσεις και τη συλλογή. Τότε μπορεί να έχουμε και την αρχική παρουσία γόνου.

Οι μειωμένες απαιτήσεις μελισσοκομικών χειρισμών την περίοδο αυτή δίνει τη δυνατότητα στο μελισσοκόμο να οργανώσει τον εξοπλισμό του, να διαπιστώσει τις ελλείψεις και να συντηρήσει τον υπάρχοντα εξοπλισμό.

Επίσης είναι ευκαιρία για παρακολούθηση των εκθέσεων  Αγκρότικα και Εξποτρόφ και ίσως ευκαιρία για αναπροσαρμογή και εκσυγχρονισμό μέρους ή του συνόλου του εξοπλισμού.

Ο  Φεβρουάριος όπως και ο Ιανουάριος είναι η κατάλληλη εποχή για την αποτύπωση της γενικής εικόνας της χρονιάς που πέρασε και τον καθορισμό των στόχων της χρονιάς που μόλις ήρθε αλλά και των προετοιμασιών της χρονιάς που έρχεται.

Η επανάληψη είναι αρχή μαθήσεως επαναλαμβάνουμε λοιπόν:

Κάνουμε απολογισμό σε κάθε επίπεδο, ώστε να δούμε με βάση τα στοιχεία που κρατάμε τα διάφορα συμπεράσματα.

Μήπως καταρχήν δεν κρατάμε όσα στοιχεία χρειαζόμαστε και βαδίζουμε στα τυφλά;

Είναι γνωστό πως ότι δεν μετριέται δεν ελέγχεται !

Άρα αν θέλουμε τον έλεγχο χρειαζόμαστε στοιχεία:

 για τις περιοχές, για τα έξοδα, για τα έσοδα για τους πελάτες για τα προϊόντα για τα εργαλεία και τα αναλώσιμα για τους χρόνους και την ενέργεια για τους συνεργάτες και προμηθευτές για κάθε πεδίο που μας φαίνεται ενδιαφέρον μπορούμε να κρατάμε στοιχεία ίσως και με τη βοήθεια ειδικών πχ του λογιστή μας του κτηνιάτρου, του γεωπόνου, του διαφημιστή κλπ. Συγκρίνουμε και τα στοιχεία του κράτους του συνεταιρισμού μας των φίλων και συναδέλφων.

Έτσι θα βγάλουμε συμπεράσματα:

Είμαστε παραγωγικοί, είμαστε αποτελεσματικοί, είμαστε οργανωμένοι στην εργασία μας ώστε να παράγουμε ότι και όσο θέλουμε και μπορούμε με τους πόρους που διαθέτουμε;

Μήπως να αλλάξουμε τις αναλογίες των προϊόντων ή των εργασιών ή των εργαλείων και των μεθόδων μας;

Μήπως να ανοίξουμε μια νέα αγορά;

 Μήπως να συνεργαστούμε με κάποιους ειδικούς εκεί που υστερούμε;

Μήπως να οργανωθούμε και με άλλους συναδέλφους σε συνεταιρισμό αντιμετωπίζοντας τις κοινές προκλήσεις ενωμένοι;

Καλή αρχή λοιπόν στις αναζητήσεις της νέας χρονιάς ΚΑΙ  ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΙΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ ΚΑΙΡΟΥ

.

ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΜΕΛΙΟΥ

ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ

• ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2015/1368 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 6ης Αυγούστου 2015 για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις ενισχύσεις στον τομέα της μελισσοκομίας.
• ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2015/1366 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 11ης Μαΐου 2015 για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις ενισχύσεις στον τομέα της μελισσοκομίας.
• ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 17ης Δεκεμβρίου 2013 για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234/79, (ΕΚ) αριθ. 1037/2001 και (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου.

ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

• ΥΑ 37/48518(ΦΕΚ Β'924/01.03.2022) Ατομική Ψηφιακή Μελισσοκομική Ταυτότητα.
• ΥΑ 140/106513(ΦΕΚ Β΄1560/17.04.2021) Εθνικό Ηλεκτρονικό Μελισσοκομικό Μητρώο. 
• ΥΑ 4424/137557(ΦΕΚ Β 2923/19.11.2013) Επέκταση της εφαρμογής του πιλοτικού προγράμματος επιτήρησης των απωλειών στις αποικίες μελισσών για την περίοδο 2013-2014.
• ΚΥΑ 8512(ΦΕΚ 1060 Β /29.04.2013) Αγορά και εγκατάσταση ηλεκτροφόρου περίφραξης για την προστασία από τις αρκούδες (βάσει του Μέτρου 216).
• ΥΑ 263678(ΦΕΚ 371/Β/2006)  Αναγνώριση Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Μελιού και Λοιπών Προϊόντων της Κυψέλης.
• Αριθμ 127/2004(ΦΕΚ 239/23.02.2005) Ταυτοποίηση αμιγών ελληνικών μελιών πεύκου, ελάτης, καστανιάς, ερείκης, θυμαριού, πορτοκαλιάς, βαμβακιού, ηλίανθου.
• Μελισσοκομικό Μητρώο
• Μελισσοκομικά Αυτοκίνητα
• Τοποθέτηση Μελισσοσμηνών

ΚΟΙΝΟΤΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΟΥ ΔΙΕΠΟΥΝ ΤΟ ΜΕΛΙ

• Οδηγία 63/2014 ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 15ης Μαΐου 2014 για την τροποποίηση της οδηγίας 2001/110/ΕΚ του Συμβουλίου για το μέλι.
• Οδηγία 110/2001 ΕΚ του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 2001.

Δ/νση Συστημάτων Εκτροφής Ζώων 

 Νομοθεσία - Κανονισμοί Μελιού (minagric.gr)

1.Η ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΗΣ ΜΕΛΙΣΣΑΣ

Ανατομία

 Εργάτρια Κηφήνας Βασίλισσα

Εργάτρια

Ανατομία Εργάτριας

Οι επιστήμονες υποψιάζονται ότι οι μέλισσες και τα ανθοφόρα φυτά, εξελίχτηκαν παράλληλα περίπου 100 εκατομμύρια χρόνια πριν, στη μέση της Κρητιδικής περιόδου.Πριν από αυτή την περίοδο, πολλά φυτά αναπαράγονταν με το τρόπο των κωνοφόρων σήμερα .
Κυκλοφορούν σπόρους και γύρη με κώνους. . Ο άνεμος που μεταφέρει τους κώνους, και τελικά η γύρη έρχεται σε επαφή με τους σπόρους και τους γονιμοποιεί.
Κατά τη διάρκεια της Κρητιδικής περίοδου, ορισμένα φυτά άρχισαν να αναπαράγονται με λουλούδια. Σε αντίθεση με τα κωνοφόρα, αυτά τα φυτά, ονομάζονται αγγειόσπερμα, και χρειάζονται τη βοήθεια των εντόμων και άλλων ζώων για να αναπαραχθούν. Έντομα έπρεπε να μεταδόσουν κόκκους γύρης από τα ανθή των φυτών », ή αρσενικές δομές τους, με στίγματα τους, ή θηλυκές δομές.
Την ίδια περίπου χρονική περίοδο, οι μέλισσες διαφοροποιούνται εξειδικεύονται σε αυτή τη διαδικασία σε σχέση με τους προγόνους τους τις προιστορικές σφήκες.

Η προϊστορικές σφήκες ήταν σαρκοφάγα έντομα που γεννούσαν τα αυγά τους στα όργανα της λεία τους υπάρχουν ακόμη τέτοια είδη σε τροπικά μέρη κυρίως. Οι Μέλισσες ως μετάλλαξη σφήκας έγιναν φυτοφάγα, τρώνε γύρη και νέκταρ από τη πρόσφατη εξελίξη τους μέσω της επικονίασης των φυτών και των λουλουδιών. Στοιχεία από απολιθώματα υποστηρίζουν τη θεωρία αυτή - η αρχαιότερη γνωστή μέλισσα σε απολίθωμα είναι 100 εκατομμυρίων ετών, ενώ και η σημερινή δομή των μελισσών έχει αρκετά χαρακτηριστικά της αρχαίας σφήκας.

Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι οι μέλισσες εξελίχθηκαν από σφήκες όπως τις ξέρουμε σήμερα. Είναι πιο πιθανό ότι οι μέλισσες όσο και οι σφήκες έχουν εξελιχθεί από μια αμοιβαία κοινή πρόγονο.
Σήμερα, οι μέλισσες έχουν ακόμη πολλά φυσικά κοινά χαρακτηριστικά με τα ξαδέρφια τους τις σφήκες.

Μοιράζονται όμως και ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά με τα μυρμήγκια. Μαζί, μέλισσες, σφήκες και τα μυρμήγκια συνθέτουν τη σειρά εντόμων  Υμενόπτερα-Hymenoptera, που σημαίνει "μεμβρανώδη φτερά."

Ανθοφόρα φυτά χρειάζονται τη βοήθεια των επικονιαστών, όπως οι μέλισσες, για να αναπαραχθούν. Η μέλισσα εργάτρια ως επικονιαστής και συλλέκτης γύρης στα πίσω πόδια

Το σώμα μιας μέλισσας έχει πολλά κοινά με τους φορείς των άλλων εντόμων. Μεγάλο μέρος του καλύπτεται από ένα σκελετό που αποτελείται από μικρές, κινητές πλάκες χιτώνες- σώματος.
Μια μέλισσα, καλύπτεται επίσης με πολλές διακλαδισμένες τρίχες, με τις οποίες συλλέγει γύρη και βοηθά στην ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος . 

Ο οργανισμός έχει τρία τμήματα - το κεφάλι, το θώρακα και την κοιλιά.

Το κεφάλι κέλυφος του εγκεφάλου, αποτελεί μια συλλογή από περίπου 950.000 νευρώνες. Οι νευρώνες είναι εξειδικευμένοι, και επικοινωνούν με ειδικούς νευρώνες μεταβιβαστές.

Αυτός ο διαχωρισμός καθηκόντων αποτελεί μέρος του εγκεφάλου το οποίο είναι ένα κλάσμα του μεγέθους της κεφαλής της μέλισσας, γιατί μια μέλισσα, μπορεί να επιτελέσει πολύπλοκες εργασίες που ενδέχεται να επιβάλλουν συνήθως μεγαλύτερο εγκέφαλο. Ένα σύστημα των νεύρων του εγκεφάλου επιτρέπει να επικοινωνεί με το υπόλοιπο σώμα.
Στο κεφάλι της, μια μέλισσα έχει δύο κεραίες αφής. Έχει επίσης πέντε μάτια - τρία απλά μάτια, ή ocelli, και δύο σύνθετα μάτια.Τα μάτια της είναι ένωση με πολλά μικρά, επαναλαμβάνοντας τα μέρη οφθαλμού, που καλείται οματίδια. Σε κάθε σύνθετο οφθαλμό, περίπου 150 οματιδια ειδικεύονται σε πρότυπα. Αυτό επιτρέπει στιςμέλισσες να ανιχνεύουν πολωμένο φως - κάτι που τα ανθρώπινα όντα δεν μπορούν να κάνουν.
Όπως τα περισσότερα έντομα, μια μέλισσα έχει πολύπλοκα τμήματα στόματος-θεωρείται το πολυπλοκότερο στοματικό όργανο του ζωικού βασιλείου -που χρησιμοποιεί για φαγητό και ποτό. Τα μεγέθη και σχήματα από αυτά τα μέρη μπορεί να διαφέρουν από είδος σε είδος, αλλά σε γενικές γραμμές, οι περισσότερες μέλισσες έχουν:

• Σιαγόνες
• Γλώσσα,
• Μια labrum και δύο maxillae.Η labrum και maxillae είναι σαν τα χείλη.

Στηρίζουν την προβοσκίδα, ή  το σωλήνα για τη συλλογή του νέκταρος.

Μια μέλισσα διαθέτει δύο ζεύγη φτερών και τρία ζευγάρια πόδια συνδεδεμένα στο θώρακα του. Τα φτερά είναι εξαιρετικά λεπτά κομμάτια του σκελετού της μέλισσας.
Σε πολλά είδη, είναι τα εμπρός φτερά μεγαλύτερα από τα πίσω φτερά. Μια σειρά από αγκίστρια που ονομάζονται hamuli συνδέουν τα εμπρός και πίσω φτερά, έτσι ώστε να κερδίσει από κοινού επιφάνεια άνωσης , όταν η μέλισσα που πετά.

Πόδια και κεντρί

Τα πόδια έχουν τα ίδια βασικά μέρη όπως σε άλλα έντομα και τα πόδια τους.
Ξεκινώντας με το τμήμα που βρίσκεται πλησιέστερα στο σώμα της μέλισσας, που είναι η coxa, τροχαντήρα, μηρός, κνήμη και ο ταρσός. Αυτά τα μέρη ενεργούν βασικά σαν ισχίο, μηρός της μέλισσας, κνήμη και τα πόδια, και έχουν μικροσκοπικές αρθρώσεις χωριστά σε κάθε τμήμα. Μια μέλισσα έχει επίσης Πόδια με αρκετές εξειδικευμένες δομές, όπως:

• -Βούρτσα, χτένα-και καλάθι, από τρίχες για τη συλλογή γύρης
• Ένα μαξιλάρι και νύχι για την εκμετάλλευση και το χειρισμό αντικειμένων
• Ένα μικρό αυλάκι για την αφαίρεση γύρης από την κεραία
• Μια Τύπου για τη συσκευασία γύρη

Η κοιλιακή χώρα σχεδόν δεν έχει εξαρτήματα, αλλά σχεδόν όλες τις θέσεις των εσωτερικών οργάνων της μέλισσας.

Οι διάδρομοι που ονομάζονται spiracules επιτρέπουν στη μέλισσα να αναπνεύσει, και ένα δίκτυο των σωλήνων και των tracheae μεταφέρουν οξυγόνο στο σώμα της μέλισσας.
Μια αορτή στο θώρακα και αντλίες αίματος, ή hemolymph, πάνω ακριβώς από τα όργανα . Το Οξυγόνο επιπλέει στο hemolymph χωρίς τη χρήση των ερυθρών αιμοσφαιρίων, ώστε το υγρό είναι άχρωμο, αντί του κόκκινου. Η κοιλιακή χώρα διαθέτει επίσης ένα σωλήνα που μοιάζει με το πεπτικό σύστημα που περιλαμβάνει καλλιέργεια, στο στομάχι ή το μέλι, όταν η μέλισσα κατέχει το νέκταρ.

Τα "καλάθια" στα πίσω πόδια αυτής της μέλισσας, -που κατασκευάζονται από τις τριχες,-είναι γεμάτα γύρη.

Μια μέλισσα έχει στην Κοιλιά της ένα αξιοσημείωτο εξάρτημα - το κεντρί, το οποίο είναι μια τροποποιημένη ovipositor ή αρχαίος τοποθέτης αυγού.



Αυτό το κεντρί συνδυάζει ένα σάκο με το δηλητήριο και αιχμηρή αγκιστρωτή Βελόνα, που παρέχουν το δηλητήριο που η μέλισσα παράγει χρησιμοποιώντας ένα αδένα δηλητήριου.
Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι οι μέλισσες κληρονόμησαν το δηλητήριό τους από τους προγόνους, που χρησιμοποιούνταν σαν τοποθετητές αυγών τους επιτρέποντας να γεννήσουν τα αυγά τους, στα όργανα-κοιλιά- των άλλων εντόμων τρεφόμενα στη συνέχεια απο τον φορέα τους παρασιτικά . Τελικά, οι ουσίες με τις οποίες είναι επιχρισμένο το κεντρί έγιναν δηλητηριώδεις, έτσι κατέστησε ευκολότερο για τις προϊστορικές σφήκες να υποτάξουν τη λεία τους.
Οι Μέλισσες εξελισσόμενες σε φυτοφάγες δεν γεννούν τα αυγά τους στο κρέας, αλλά διατηρούν τη δυνατότητα να κεντρίζουν για να αμυνθούν.

οι Τοποθετητές αυγών είναι γυναικεία αναπαραγωγικά όργανα, έτσι το αρσενικό στις μέλισσες ο κηφήνας συνήθως δεν μπορεί να τσιμπήσει. Υπάρχουν επίσης πολλά είδη άκεντρες μέλισσες, οι οποίες δεν έχουν καθόλου κεντρί.
Πολλά είδη μελισσών έχουν αγκαθωτά κεντριά, τα οποία κολλούν στα όργανα των θηλαστικών, τραβώντας έξω μέρος της κοιλιάς της μέλισσας όταν πετά μακριά. Ως αποτέλεσμα, η μέλισσα πεθαίνει.

Μέλισσες με ίσια ή αγκαθωτά κεντριά μπορεί συχνά να κεντρίζουν άλλα έντομα χωρίς να βλάπτουν τους εαυτούς τους.
Η Βασίλισσα μέλισσα και μέλισσες από πολλά άλλα είδη, συμπεριλαμβανομένων και πολλών μοναχικών μελισσών, έχουν ομαλό κεντρί και μπορούν να κεντρίζουν θηλαστικά επανειλημμένα.
Παράλληλα με δηλητήριο της, μια μέλισσα παράγει μια σειρά χρήσιμων ουσιών σε αδένες που βρίσκονται σε όλο το σώμα της.
Οι τύποι των αδένων ποικίλλουν σημαντικά ανάλογα με το είδος της μέλισσας και πώς ζει. Θα ρίξουμε μια ματιά στα διάφορα είδη των μελισσών και πώς χρησιμοποιούν τις ουσίες τους φορείς που παράγουν στο επόμενο τμήμα.

το δηλητήριο της μέλισσας το δηλητήριο μια μέλισσας περιέχει πολλές ουσίες που καταστρέφουν τα κύτταρα.
Αυτές περιλαμβάνουν πεπτίδια και ένζυμα που σπάζουν και να καταστρέφουν το στρώμα των λιπών ''φόδρα'' κάθε κύτταρου.
Το δηλητήριο καταστρέφει επίσης σιτευτικά κύτταρα του δέρματος, που αποτελούν μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού. Αυτό απελευθερώνει ισταμίνη, η οποία ενθαρρύνει τα αιμοφόρα αγγεία να διαστέλλονται και επιτρέπει στα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος να φθάσουν στο σημείο του τσιμπήματος ώστε ταχύτερα να εξουδετερώσουν το δηλητήριο.
Ωστόσο, σε άτομα με αλλεργίες τσιμπήματος μέλισσας, η διαδικασία αυτή απελευθερώνει πάρα πολύ ισταμίνη. Η απάντηση στη διαστολή των αιμοφόρων αγγείων »είναι ακραία, και δεν μπορούν πλέον να κάνουν το καθήκον τους στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Ως αποτέλεσμα, η αρτηριακή πίεση πέφτει γρήγορα, και τα κύτταρα σταματούν τη λήψη οξυγόνου.

Αυτό το είδος αναφυλακτικό σοκ προκαλεί, επίσης, πρήξιμο και σπασμούς και μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο. Η τυπική θεραπεία είναι μια ένεση επινεφρίνης, η οποία αποτελεί τροχοπέδη στην διαστολή των αιμοφόρων αγγείων, συμβάλλοντας στην αποκατάσταση της πίεσης του αίματος και την παροχή οξυγόνου.
πηγή howstuffworks.com

ΧΕΙΡΙΣΜΟΙ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

 

Ανάλογα με την περιοχή και τη «διάθεση» του καιρού υπάρχουν διαφοροποιήσεις.

Σε πιο βόρειες περιοχές οι θερμοκρασίες παραμένουν χαμηλές για μεγαλύτερο διάστημα και οι μέλισσες διατηρούν τη μελισσόσφαιρα.

Κάποιες ζεστές μέρες οι μέλισσες χαλαρώνουν τη μελισσόσφαιρα και μπορούν να απομακρυνθούν για να αποβάλλουν τα περιττώματά τους.

Τις ζεστές και ηλιόλουστες αυτές ημέρες (με θερμοκρασία μεγαλύτερη από 15°C) μπορεί να εκμεταλλευτεί ο μελισσοκόμος για να επιθεωρήσει το μελίσσι.

Σε νοτιότερες περιοχές η άνοδος της θερμοκρασίας παρατηρείται νωρίτερα.

Αν ο καιρός είναι ευνοϊκός και παρουσιαστούν οι πρώτες ανθοφορίες οι μέλισσες αρχίζουν τις πτήσεις και τη συλλογή. Τότε μπορεί να έχουμε και την αρχική παρουσία γόνου.

Οι μειωμένες απαιτήσεις μελισσοκομικών χειρισμών την περίοδο αυτή δίνει τη δυνατότητα στο μελισσοκόμο να οργανώσει τον εξοπλισμό του, να διαπιστώσει τις ελλείψεις και να συντηρήσει τον υπάρχοντα εξοπλισμό.
Επίσης είναι ευκαιρία για παρακολούθηση των εκθέσεων  Αγκρότικα και Εξποτρόφ και ίσως ευκαιρία για αναπροσαρμογή και εκσυγχρονισμό μέρους ή του συνόλου του εξοπλισμού.

Ο Ιανουάριος είναι η κατάλληλη εποχή για την αποτύπωση της γενικής εικόνας της χρονιάς που πέρασε και τον καθορισμό των στόχων της χρονιάς που μόλις ήρθε.

Στην πρώτη περίπτωση κάνουμε απολογισμό σε κάθε επίπεδο, ώστε να δούμε με βάση τα στοιχεία που κρατάμε τα διάφορα συμπεράσματα.

Μήπως καταρχήν δεν κρατάμε όσα στοιχεία χρειαζόμαστε και βαδίζουμε στα τυφλά;
Είναι γνωστό πως ότι δεν μετριέται δεν ελέγχεται !

Άρα αν θέλουμε τον έλεγχο χρειαζόμαστε στοιχεία:
 για τις περιοχές, για τα έξοδα, για τα έσοδα για τους πελάτες για τα προϊόντα για τα εργαλεία και τα αναλώσιμα για τους χρόνους και την ενέργεια για τους συνεργάτες και προμηθευτές για κάθε πεδίο που μας φαίνεται ενδιαφέρον μπορούμε να κρατάμε στοιχεία ίσως και με τη βοήθεια ειδικών πχ του λογιστή μας του κτηνιάτρου, του γεωπόνου, του διαφημιστή κλπ. Συγκρίνουμε και τα στοιχεία του κράτους του συνεταιρισμού μας των φίλων και συναδέλφων.

Έτσι θα βγάλουμε συμπεράσματα:
Είμαστε παραγωγικοί, είμαστε αποτελεσματικοί, είμαστε οργανωμένοι στην εργασία μας ώστε να παράγουμε ότι και όσο θέλουμε και μπορούμε με τους πόρους που διαθέτουμε;
Μήπως να αλλάξουμε τις αναλογίες των προϊόντων ή των εργασιών ή των εργαλείων και των μεθόδων μας;
Μήπως να ανοίξουμε μια νέα αγορά;
 Μήπως να συνεργαστούμε με κάποιους ειδικούς εκεί που υστερούμε;
Μήπως να οργανωθούμε και με άλλους συναδέλφους σε συνεταιρισμό αντιμετωπίζοντας τις κοινές προκλήσεις ενωμένοι;
Καλή αρχή λοιπόν στις αναζητήσεις της νέας χρονιάς.

Βασίλισσες

Βασίλισσες μελισσών παραδοτέες από 10 Μαρτίου η Ολυμπιακή μελισσοκομία

Μελισσοκομικες αγγελιες

Άρχισαν οι παραγγελίες για βασίλισσες 2023 παραδοτέες από 10 Μαρτίου.

Βασίλισσες μελισσών άριστης εκτροφής και επιλογής με εγγύηση την πολύχρονη εμπειρία μας και συνεργασία μας.  

Τιμή 12 ευρώ για κάθε μια.

Τηλ.6984204454.

Ολυμπιακή μελισσοκομία 

Σάκης Αντωνόπουλος .

Πηγή: Μελισσοκοσμος 

Ευτυχισμένο 2023

 Ευτυχισμένο 2023. Το ιστολόγιο μετά από αποχή χρόνων θα συνεχίσει την πορεία του επειδή μετά από τόσο καιρό οι αναγνώστες το τιμούν με την παρουσία τους, που σημαίνει πως κάτι καλό πέτυχε. Καλές αναγνώσεις και συζητήσεις.

Νίκος Καββαδάς 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΗ ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΑ

Το έμβλημα της αρχαιότερης οργανωμένης μελισσοκομίας του κόσμου. Μινωικό κόσμημα του 2500πΧ βρέθηκε μαζί με δοχεία μελιού του 3400 πΧ στα Μάλια της Κρήτης .

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή ώστε να θέσουμε το ευρύτερο πλαίσιο της εξέλιξης της Ελλάδας από την προϊστορία της ακόμη.Σύμφωνα και με κάποια τελευταία γενετικά στοιχεία που δεν είναι ευρέως γνωστά.

Η μέλισσα εμφανίστηκε στον πλανήτη μας την Τριτογενή περίοδο στην αρχή της Καινοζωϊκής εποχής, δηλαδή πριν 65 εκατομμύρια χρόνια, πολύ νωρίτερα από την εμφάνιση του ανθρώπου.

Η αρχή όμως της  προελληνικής μελισσοκομίας χάνεται στο απώτατο παρελθόν της Μυθικής -Προϊστορικής- εποχής σε διάστημα που φτάνει τουλάχιστο στα 700.000 πΧ  οπότε κι έχουμε τα αρχαιότερα ευρήματα που παρουσιάστηκαν τη δεκαετία του 60.
Πρόκειται για το σπήλαιο των Πετραλώνων Χαλκιδικής και τα ευρήματα του, που παρουσίασε ο καθηγητής ανθρωπολογίας παλαιοντολογίας Πουλιανός.

Η εποχή του νοήμονος προγόνου μας αρχάνθρωπου των Πετραλώνων που είναι κυνηγός και τροφοσυλλέκτης, χρησιμοποιεί τη φωτιά, την καλλιέργεια σπόρων, τα οικόσιτα ζώα, και οπωσδήποτε τη συλλογή μελιού από άγριες κυψέλες πιστοποιείται και προσδιορίζεται με τον πιο επίσημο τρόπο από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα στα 700.000 πΧ.


Ας αναφερθούμε λίγο κάνοντας μια παρέκβαση σε αυτές τις εποχές για τις οποίες δεν μας δίνονται πολλά στοιχεία γενικά ούτε στο σχολείο, ούτε γενικότερα για να κατανοήσουμε την πλήρη την γενική εικόνα της εξέλιξης.
Έρευνες μου, σε σχέση με τα μουσικά όργανα, μου έδωσαν την ευκαιρία να γνωρίσω και σας παρουσιάζω εδώ μερικά από αυτά τα στοιχεία, που αφορούν την απώτατη κοινωνία των ανθρώπων ειδικά των προελλήνων αρχανθρώπων και τη σχέση της με τη μελισσοκομία.

Αποδεικνύεται από την σύμπτωση των ευνοϊκών συνθηκών για επιβίωση -διαβίωση αρχανθρώπων πως οι αυτόχθονες πρόγονοι και των Ελλήνων: οι προέλληνες είναι οι αρχαιότεροι αυτόχθονες αρχάνθρωποι της Ευρώπης και εντοπίζονται γύρω από τη βυθισμένη πια [μετά τους κατακλυσμούς] πεδινή περιοχή του Αιγαίου την Αιγιίδα ίχνη των πληθυσμών της οποίας βρίσκονται στα όρη και τα σπήλαια τους που τη περιβάλλουν όπως στη Μακεδονία, στην Ήπειρο και στη Μικρά Ασία.
Όταν λέμε για αυτόχθονους αρχάνθρωπους εννοούμε πρωτόγονους ανθρώπους που μετακινούνται σε περιοχές όπου νέμονται το κυνήγι -μέσα σε αυτό είναι το άγριο μέλι-.Κινούνται λοιπόν εντός ευρύτατων τοπικών ορίων σε διάφορες περιοχές όπου τους ευνοούν οι συνθήκες από κάθε άποψη.
Αυτόχθονες τέτοιοι αρχάνθρωποι κινούνται σε πέντε τέτοιους γνωστούς ανά τον κόσμο χώρους  όπως της Αιγιίδας. Τέτοιοι χώροι είναι  δέλτα  ποταμού συνήθως εύφορη περιοχή με πολύ κυνήγι ποικιλία και σε χλωρίδα και σε πανίδα γύρω ή κοντά στη ζώνη θερμότητας του ισημερινού. Ο χώρος της Αιγιίδας είναι το δέλτα του ποταμού Μαίανδρου που πηγάζει κοντά στον Πόντο πολύ κοντά στον Καύκασο καθώς και στον Τίγρη και τον Ευφράτη επίσης ποτάμια πλώτα -για σχεδίες-και τα τρία και ο χώρος της Αιγιίδας όπως και τη Μεσοποταμίας γίνεται αργότερα προσβάσιμος από Καυκάσιους με σχεδίες.
Πράγμα που εξηγεί τις σχέσεις με την περιοχή του Καύκασου και του Πόντου από όπου θα προέλθουν πολύ αργότερα οι Πελασγοί και προέλληνες [Το δείχνει η εξέταση τοπική και χρονική της y-dna απλοομάδας G] η οποία προκύπτει το 42.000 όπως δείχνει η έρευνα της Eupedia 2017.

Οι αυτόχθονες πληθυσμοί που κινούνται όπως είπαμε αλλά εντός ευνοϊκών χώρων αποκτούν μετά το 10.000 στοιχειώδη φυλετική συνείδηση επειδή οι πληθυσμοί που πρώτα ήταν μερικές χιλιάδες παγκοσμίως άρχισαν να πληθαίνουν και να διεκδικούν περιοχές αναπτύσσοντας πολεμικές διαμάχες που όσο περισσότερα μέλη συμμετείχαν τόσο μεγαλύτερη δύναμη επικράτησης διέθεταν και έτσι αργότερα κάπου το 5000  εγκαθίστανται μόνιμα σε χώρους σχετικά κοντά στην Αιγιίδα που στο μεταξύ έχει καταποντιστεί με το πλημμύρισμα της Μεσογείου.Ώστε οι νέοι χώροι εγκατάστασης  μεταφέρονται αναγκαστικά στα νησιά, του Αιγαίου, στη μικρά Ασία μέχρι τα παράλια της Ανατολίας και την Κύπρο και από την άλλη στη Βαλκανική χερσόνησο.
Τα κατοίκησαν οργανωμένα και μόνιμα επειδή καλλιεργούν τη γή και τρέφονται οι ίδιοι και τα ζώα τους, έτσι δημιουργείται και η πρώτη χαλαρή εθνική συνείδηση αν και ο τοπικιστικός χαρακτήρας τη βάζει σε δεύτερη μοίρα.Την ευνοεί ωστόσο σε περιπτώσεις Εκστρατείας όπως αυτές των προελλήνων Λαών των θαλασσών.
Μέρος των οποίων είναι πολλές πληθυσμιακές ομάδες που σήμερα δεν θεωρούμε πως έχουμε φυλετική σχέση επειδή εξελίχθηκαν σε συγγενή έθνη πχ οι ετρούσκοι-τυρρηνοί που έγιναν οι Ιταλοί.
Η νέα αυτή θεώρηση των στοιχείων, μας δίνει τη νεώτερη και πιο πλήρη εικόνα της προϊστορίας που ξεκινά στον Ελλαδικό χώρο από τον Ανθρωπολόγο παλαιοντολόγο καθηγητή Πουλιανό και τις επιστημονικές ανακοινώσεις του με βάση τα ευρήματα του στο σπήλαιο των Πετραλώνων στη Χαλκιδική  όπου και εκτίθενται στο εκεί Μουσείο Ανθρωπολογίας Παλαιοντολογίας.

Οι αρχάνθρωποι που εντοπίζονται σε επόμενες περιόδους παντού στον ευρωπαϊκό χώρο  συσχετίζονται μεταξύ τους γενετικά με βάση τα γενετικά τους στοιχεία που εμπεριέχονται στο DNA.

Επίσης συσχετίζονται πολιτιστικά λόγω των περιπλανήσεων τους αλλά και των ανταλλαγών γνώσεων και ανακαλύψεων. Επιπλέον μέσω των περιπλανόμενων σύγχρονων ανθρώπων ή Πελασγών που ήρθαν σε επαφή με όλους τους άλλους αυτόχθονες πολιτισμούς μεταδίδοντας τη γνώση από όλη την υφήλιο σε όλη την υφήλιο και μέσω των γενετικών επιμιξιών με τους αυτόχθονες δημιούργησαν τις σύγχρονες φυλές οι οποίες με  την εγκατάσταση τους σε οργανωμένους χώρους δημιούργησε τα έθνη και τα εθνικά και τοπικά χαρακτηριστικά.

Οι Πελασγοί αυτοί μέσω του εμπλουτισμού του γενετικού τους και πολιτιστικού τους υλικού έγιναν ο γνωστός Προμηθέας που έκανε γνωστή τη φωτιά και τη γνώση γενικότερα στον κόσμο.
Οι μεγάλες ανακαλύψεις και εφευρέσεις της γεωργίας και κτηνοτροφίας όπως
η δημιουργία γιαουρτιού και τυριού με το αλάτισμα για τη διατήρηση του γάλατος,
της μελισσοκομίας για τροφή και συντηρητικό τροφίμων και φωτισμό μέσω του κεριού,
των αγροτικών ειδών για τροφή, ένδυση, φωτισμό, ζωοτροφές,
τη συντήρηση τροφίμων και ποτών και τη δημιουργία προϊόντων για τη διατήρηση τους όπως του μελόκρασου,
το αμπέλι για φρούτο το κρασί από σταφύλι αλλά και ξύδι,
τις ελιές και το λάδι για φαγητό και φωτισμό,
τα δημητριακά για φαγητό ποτό τη μπύρα από  και ζωοτροφές
της κατασκευής όπλων πχ τόξα σπαθιά από μέταλλα
τα εργαλεία κάθε είδους εργασίες.
Όλα αυτά τα κάνει γνωστά σε όλους τους πολιτισμούς.
Προφανώς δεν είναι εφευρέτες όλων αυτών των τεχνολογιών όμως αποτελούν αυτούς που διαχέουν την γνώση.
Η μετακίνηση τους με σχεδίες σε ποτάμια αρχικά τους δίνει το προβάδισμα στην κατάκτηση και των παραθαλάσσιων περιοχών ανά τον κόσμο, στις ανταλλαγές προϊόντων και γνώσεων μα και πολεμική ισχύ την οποία εκμεταλλεύονται επίσης για επέκταση της επικράτειας τους.
Υπάρχουν στοιχεία πια για περιοχές όπως η περιοχή του πολιτισμού των Τριπύλιαν Κουκουτενί [Βόρεια Ρουμανία]
στην  περιοχή του πολιτισμού των Ελαμ και των Ακκαδαίων [στον Περσικό κόλπο]
στη μετέπειτα Βρουτανία [στη Σκωτία  Ουαλία και Ιρλανδία],
στην Ετρουρία [στην κεντρική και βόρεια Ιταλία]
Όλες αυτές οι περιοχές ήταν εμπορικά αρχικά πολιτιστικά και φυλετικά έπειτα λιγότερο ή περισσότερο συγγενείς χώροι από το 5000 μέχρι το 1500 όπου ο τελευταίος κατακλυσμός διαλύει το στόλο των Λαών των θαλασσών και τους αφήνει για πολλούς αιώνες ξέχωρους να αναπτυχθούν ακόμη και σε διαφορετικά έθνη.
Πρώτα οι Πελασγοί έπειτα οι Λαοί των θαλασσών μετά οι Ετεοκρήτες και οι Μινυοί, μετά οι Μινωίτες και μετά τον τελευταίο κατακλυσμό οι Μυκηναίοι θαλασσοκράτορες σχετίστηκαν με τη μελισσοκομία εμμέσως και αμέσως.

Ο Αρίσταιος της μυθικής εποχής λοιπόν από τις εκστρατείες των Διονύσων και των Ηρακλείδων και των Αργοναυτών μεταδίδει αφού ανακαλύψει η εφεύρει ή γνωρίσει την ανακάλυψη και την εφεύρεση άλλων.

Η μελισσοκομία ακολουθεί την γεωργική επανάσταση από το 10.000 μέχρι το 5.000πΧ.
Η δε γεωργική επανάσταση την πρώτη προκατακλυσμιαία οικουμενική πολιτιστική και γενετική συσχέτιση που ξεκινά το 35000πΧ και καταλήγει στους μεγάλους αρχαίους πολιτισμούς της υφηλίου.

Οι  Πελασγοί -πρόγονοι και των Ελλήνων με απλοομάδα G- προέρχονται από τον Πόντο και τον Καύκασο [ Καυκάσια φυλή] στην σημερινή Γεωργία όπου συνέβει η μετάλλαξη του αρχάνθρωπου σε σύγχρονο άνθρωπο το 42.000πΧ μέχρι το 35.000πΧ. [Δείτε την χωροχρονοθέτηση της απλοομάδας G στην eupedia.com]
Υπόψη οι διαφορές του homo sapiens με τον homo sapiens sapiens αν και σημαντικότατες είναι ελάχιστες και οι ίδιοι δεν κατανοούν αυτές τις διαφορές και αναμιγνύονται γενετικά και πολιτιστικά  με τους αυτόχθονες αρχανθρώπους μέχρι που επικρατούν γενετικά σε βάθος χρόνου οι σύγχρονοι άνθρωποι.
Οι αρχάνθρωποι εκτός από κυνηγοί τροφοσυλλέκτες ήταν γύρω στο 35.000πΧ και σποραδικοί κτηνοτρόφοι και καλλιεργητές και μέσω αυτής της γνώσης κατέληξαν συνδεδεμένοι με τον τόπο που ζούσαν, κατέληξαν να προτιμήσουν κάποιους με ευνοϊκές συνθήκες δημιουργώντας τα πρώτα σπέρματα πολιτισμού που φύτρωσαν και θέριεψαν σε πέντε πολύ ευνοϊκές περιοχές του πλανήτη.
Οι Πελασγοί ήταν πλάνητες-νομάδες- γύρισαν μέχρι το 10.000πΧ όλη την υφήλιο αναφέρονται ως ινδοευρωπαίοι  επειδή περιπλανήθηκαν από την Ευρώπη μέχρι και την Ινδία με γεωγραφικούς όρους δηλαδή κι όχι εθνικούς -εξάλλου εθνικές συνειδήσεις δημιουργούνται κάπου το 5000 και μετά με τη μακροκρόνια εγκατάσταση στις ευνοϊκές περιοχές όπως δέλτα ποταμών [βλέπε α.δέλτα Μαιάνδρου ποταμού η Αιγηίδα, β.δέλτα Νείλου η Αίγυπτος, γ.δέλτα Κίτρινου ποταμού Κίνα, δ.δέλτα Ινδού ποταμού Ινδία]  ή το μεσοδιάστημα δύο ποταμών Μεσοποταμία[μεταξύ Τίγρη και Ευφράτη] και την ανάπτυξη σε γεωργική και κτηνοτροφική βάση για πολλές γενιές.
Όλοι αυτοί πολιτισμοί είναι από ότι φαίνεται εξίσου αρχαίοι και μάλιστα είχαν επαφή προκατακλυσμιαία. Η επαφή αυτή από τις απαρχές τους ακόμη αποδεικνύεται από την γενετική ιστορία από το 35000 μέχρι το 5000 σχεδόν όλοι Οι λαοί των μεγάλων πολιτισμών της υφηλίου πλην των Κινέζων,  έχουν κοινές 4 απλοομάδες G,E,J,K σε διαφορετικές αναλογίες και αναπτύξεις ανάμεσα σε πάρα πολλές συνολικά.Αυτό μας κάνει συγγενείς με τους Αιγύπτιους και τους μεσοποτάμιους έστω και σε ελάχιστο ποσοστό πια.
Ας δούμε πως έγινε αυτό.
Αποδεικνύεται πως οι Πελασγοί -απλοομάδα G- προερχόμενοι από τον Καύκασο έρχονται σε επαφή με τους αυτόχθονες αρχάνθρωπους στην Αιγιίδα μέσω του μαιάνδρου ποταμού: για τούτο ο μαίανδρος είναι φυλετικό σύμβολο και στη συνέχεια εθνικό σε ανάμνηση αυτής της πρώτης επαφής με τον τόπο εγκατάστασης και τον τοπικό του πολιτισμό.
Οι Πελασγοί όμως δεν σταμάτησαν στην Αιγιίδα αφού το σύμβολο τους τον μαίανδρο το βρίσκουμε από την Βαλκανική χερσόνησο στην Ιταλική στην Ηβηρική στη βόρεια Αφρική στην βόρεια και κεντρική Ευρώπη στη μέση Ανατολή και την άπω Ανατολή αλλά και την μικρά Ασία μέχρι την Ανατολία που γειτονεύει με την Μεσοποταμία όσο και με την βόρειο Αφρική.
Όλες οι  εκστρατείες της μυθικής- προϊστορικής εποχής: των Διονύσων και των Ηρακλείδων   αποδεικνύονται αληθινές από τα μνημεία που έχουν στηθεί σε Ισπανία, Γαλλία, Γερμανία, Σκωτία, Περσία, Ινδία, Αίγυπτο, Συρία, Ισραήλ, και πολλά ακόμη σημεία.

Φαίνεται έτσι πως οι Ευρωπαίοι έχουν κοιτίδα τον χώρο του Αιγαίου γεγονός που εξηγείται από τις γεωλογικές εξελίξεις του τελευταίου κατακλυσμού και σχηματισμού νέων υδάτινων ορίων των κοντινών ηπείρων Ευρώπης Αφρικής και Ασίας που καθορίζονται από τα νέα υδάτινα θαλάσσια σύνορα τους.

Οι αρχάνθρωποι του 700.000 πΧ γνώριζαν όπως αποδεικνύεται από το σπήλαιο Πετραλώνων εκτός από το κυνήγι  -ήταν συλλέκτες τροφής άρα πιστεύουμε και άγριου μελιού-και τη φωτιά και τα όπλα και τη καλλιέργεια φυτών [από σπόρους δημητριακών και οσπρίων εξημερωμένους που βρέθηκαν μισοψημένοι ]
και είχαν εξημερώσει ζώα  [όπως φαίνεται από τα απομεινάρια του φαγητού τους: κατσικάκι]
'Ηταν μεν αρχάνθρωποι αλλά διέθεταν ήδη ψήγματα πολιτισμού βρίσκουμε ειδώλια θεάς μητέρας από το 300.000πΧ.
Συμπεραίνουμε από τοιχογραφίες σε σπήλαιο στη Βαλένθια της Ισπανίας ότι η συλλογή μελιού από άγριες κυψέλες είναι ευρύτατη πρακτική το 8.500 πΧ.

Τοιχογραφία 8500 πΧ από σπήλαιο στη Βαλένθια της Ισπανίας που παριστάνει συλλογή άγριου μελιού. Υπόψη ακόμη δεν υπάρχουν διαμορφωμένες εθνικές συνειδήσεις.

Συμπέρασμα γενικό:
Από τους απώτατους προϊστορικούς χρόνους οι άνθρωποι ήξεραν να παίρνουν το μέλι και να το χρησιμοποιούν στη διατροφή τους.
Δεν έχουμε στοιχεία για τους κυνηγούς άγριου μελιού στον σημερινό Ελληνικό χώρο έχουμε όμως το πήλινο καπνιστήρι εύρημα Σέσκλου 3300-4500 πΧ,

Πήλινο σκεύος για το κάπνισμα των μελισσών. Εύρημα Σέσκλου 4500-3300π.Χ

και τις πήλινες κυψέλες του 4500 πΧ που ανακαλύφθηκαν στη Φαιστό  δείχνουν ξεκάθαρα πως οι πρώιμοι  Μινωίτες -ετεοκρήτες- ήταν ήδη μελισσοκόμοι περιωπής κι αυτό απαιτεί βάθος χρόνου για να εξελιχθεί σε τέτοιο βαθμό άρα ότι διδασκόμαστε για τους Μινωίτες είναι λειψό.

Ας δούμε τα στοιχεία της παράδοσης που καταγράφονται στο Μύθο που αναφέρονται στη μελισσοκομία ώστε να τον αποκωδικοποιήσουμε με βάση την εκτενή ανάλυση που προηγήθηκε.

Οι Θεοί του Ολύμπου τρέφονταν με νέκταρ και αμβροσία.

Οι Θεοί ήταν οι θεοποιημένοι πρόγονοι των Ελλήνων και αποδεικνύεται πως όντως έτρωγαν μέλι και έπιναν κρασόμελο. Πρώτος ο πρώτος Δίας ήταν ένας ξεχωριστός ηγέτης της εποχής των αρχανθρώπων που μεγάλωσε στο σπήλαιο Ιδαιον Άντρο στην Κρήτη την εποχή που η μεσόγειος ήταν λίμνη και η Αφρική μια κοντινή περιοχή προσβάσιμη  μέσω της ιταλικής και βαλκανικής οροσειράς τότε.
Ο Διας ο πρώτος ζευγάρωσε με Αφρικανή καλλονή την Ευρώπη.
ο Δίας ο δεύτερος τράφηκε από τις Μέλισσες ως ορφανός και για τούτο τις είχε ως ιέρειες του.
Το αρχαιότερο πρόσωπο το οποίο εμφανίζεται  στο χώρο της μελισσοκομίας είναι ο Αρισταίος.

Ο Ησίοδος και ο Πίνδαρος αναφέρουν ότι ο Αρισταίος, γιος του Απόλλωνα θεού της μουσικής και της αρμονίας, και της Κυρήνης, κόρης του βασιλιά των Λαπιθών Υψέα, ήταν ο εισηγητής της καλλιέργειας των μελισσών, του σταφυλιού και της ελιάς, ο προστάτης των βοσκών και των κυνηγών,

θεράποντας της ιατρικής και της μαντικής.

Πρώτος σταθμός του Αρισταίου είναι η Κέα όπου δίδαξε τους κατοίκους του νησιού και  τη μελισσοκομία.

 Έτσι, ο Αρισταίος υπήρξε για τους ανθρώπους και μάλιστα για τους κατοίκους της Κέας, ο πρώτος δάσκαλος μιας σειράς από χρήσιμες τέχνες κυριότερη από τις οποίες ήταν η μελισσοκομία.

 Ο Αρισταίος και η μέλισσα θα γίνουν τα βασικά σύμβολα της Κέας και θα απεικονισθούν στα νομίσματα της Τουλίδας, της Καρθαίας και της Κορησίας.

Ο φτερωτός Αρισταίος ο μυθοποιημένος ήρωας, λεπτομέρεια από μελανόμορφο αμφορέα του 540 πΧ.


ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕ Ο ΔΑΙΔΑΛΟΣ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΚΕΡΙ ΚΗΡΥΘΡΑΣ ΜΕΛΙΣΣΩΝ

Ο Αρισταίος, μία από τις πλέον αινιγματικές μορφές της αρχαίας ελληνικής λαϊκής θρησκείας, υπήρξε η κυριότερη μορφή του μυθολογικού κύκλου της Κέας.

Καρπός της ένωσης του Απόλλωνα με την νύμφη Κυρήνη, είδε το φως στην Αφρική, στα παλάτια της Λιβύης.

Μόλις γεννήθηκε ο Αρισταίος, ο Ερμής τον παρέδωσε στην Γαία και στις Ώρες για να τον αναθρέψουν. Κι ήταν αυτές που έσταζαν στα χείλη του βρέφους, νέκταρ και αμβροσία κάνοντάς τον αθάνατο.

Όταν μεγάλωσε ο Αρισταίος οι Μούσες τον δίδαξαν την μαντική και την ιατρική.

Από τις Νύμφες διδάχθηκε την καλλιέργεια του αμπελιού, της ελιάς, αλλά και τη μελισσοκομία, τέχνη που θα τον χαρακτηρίζει στο εξής περισσότερο από κάθε άλλη.

Βλέπουμε πως ο μύθος εμπλέκει τον Αρισταίο με τον Δια με κοινή ιστορία και τέλος.

Υπήρξε όμως συστηματική μελισσοκομία κατά τους μυθικούς εκείνους χρόνους;

Περί αυτού δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, αφού ο περί του Αρισταίου μύθος το μαρτυρεί. Αποδείξεις βρίσκουμε όσο προχωρούμε προς τους ιστορικούς χρόνους.

Στην Οδύσσεια (Κ-519) αναφέρεται το «Μελίκρατον» κράμα μελιού και γάλακτος το οποίο έπιναν ως εκλεκτό ποτό.

Στην Οδύσσεια επίσης (Υ-168) ότι οι ορφανές κόρες του Πίνδαρου τρέφονταν από την Θεά Αφροδίτη με τυρί-μέλι και οίνο. Με την ίδια τροφή η μάγισσα Κίρκη σαγήνευσε τους συντρόφους του Οδυσσέα (Κ-213).

Ο Ησίοδος αναφέρει τους «Σίμβλους», όνομα που έδιναν στις κυψέλες της εποχής εκείνης. Τι είδος ήταν οι «Σίμβλοι» δεν είναι γνωστό. Πάντως ήταν κυψέλες κατασκευασμένες από ανθρώπους για την εκτροφή των μελισσών.

Επίσης  στην Κρήτη κατά τις ανασκαφές στην Φαιστό βρέθηκαν πήλινες κυψέλες της Μινωικής εποχής (3.400 π.Χ.) πολύ αρχαιότερης της Ομηρικής.

Στην ίδια εποχή ανήκει επίσης το χρυσό κόσμημα που παριστάνει σύμπλεγμα δύο μελισσών, οι οποίες βαστάζουν κηρήθρα προερχόμενη από την πήλινη κυψέλη σωλήνα, όπως και άλλο χρυσό κόσμημα σε σχήμα μέλισσας, που βρέθηκε στις ανασκαφές της Κνωσσού.